Sasima's profile^^^HeLLo KiTTy แมวเหมียว...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
มาอัพแระไม่ได้มาอัพซะนานเป็นชาติเลย
อันเนื่องมาจากไม่รุจะอัพไร
แต่พอเห็นคนโน้นคนนี้มาเม้นต์ให้
รุสึกละอายใจขึ้นมา
เอาซะหน่อยดีกว่า..55+
นี่ก็ใกล้เวลารับน้องแล้ว
รุสึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที อิอิ
คือ..แบบว่า พี่คนไหนยังไม่ได้ซื้อเสื้อ
ช่วยน้องตาดำๆกันหน่อยนะคะ
หาเงินตัวเป็นเกลียวเชียวตัวละ150บาท
ขายของนิดนึง ก๊ากๆๆ
................................
ไม่ได้เจอกันนานละนะ
จะคิดถึงกันมั่งไม๊เนี่ยไอ้ตัวเล็ก
ไว้ว่างเมื่อไหร่จะไปหาทันทีเลยน้า
เรื่องนี้ไม่มีชื่อวันนั้น วันนี้ หรือวันไหน
มีบ้างรึป่าวที่เธอจะสนใจ
ว่าเค้าทำอะไรอยู่ อยู่ที่ไหนหรือทำอะไร
แม้ว่าจะเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน
แต่ตัวเธอเองไม่เคยจะรับรู้
ถ้ามันยังเป็นต่อไปอย่างนี้
เราจะไปกันรอดไม๊
ทั้งๆที่มันพึ่งจะเริ่มต้นไม่ใช่เหรอ
ตกลงเราสองคนเป็นอะไรกันอ่ะ
....................
เคยสนใจไม๊ว่าไม่ได้คุยกันมากี่วันแล้ว
เคยถามไม๊ว่ากินข้าวรึยัง
เคยบอกว่าคิดถึงมั่งไม๊
ที่พูดมาว่าไม่มีเวลา
ข้ออ้างทั้งนั้น
ที่โทรไปเพราะเป็นห่วงเพราะคิดถึง
ใช่งี่เง่าตามตื๊อ
ถ้าอย่างงั้นเค้าคงไม่เรียกว่าแฟนกันหรอกใช่ไม๊
ขอบคุงค่ามาแล้ว..มาแล้ว
ผ่านไปแล้ววันเกิดครบ20ปีบริบูรณ์
ต้องขอขอบคุงสำหรับเมสเซส
และเสียงกริ๊งกร๊าง
และที่ลืมไม่ได้ของขวัญที่น่ารักๆทุกชิ้น
เปงปีที่มีความสุขเหลือเกิน
ถึงแม้จะขาดเพื่อนๆบางคนไปก็ตามที
รีบกลับมาละกันสำหรับคนที่อยุ่ไกลแสนไกล
ช้านรออยู่..หุหุ
ปีนี้ช่างเลวร้ายไม่ได้เล่นสงกรานกะชาวบ้านเค้า
มัวแต่ไปปั๊มเงินอยุ่ที่พารากอน
เฮ้อT_Tน่าเบื่อชะมัด
อะไรๆมันก็ดีอยุ๋หรอกแต่ผู้จัดการดันเปงเกย์
พระเจ้า+++จะบ้าตายจ้องกรูอยุ๋ได้ทั้งวัน
ยังกะกรูลืมรูดซิบงั้นแหละ
สาดดดด..เนี่ยสาดเนี่ยๆ
บอกแล้วว่าไม่ให้สาดด
ช้านไม่ได้ไปแย่งแฟนแกมาซะหน่อย--ชิ
ดีนะทำแค่3วัน
ไม่งั้นคงลงแดงไปแล้ว
ต้องมาทนเห็นหน้าหน้าอันบูดบึ้ง
ขอโทษมันยิ้มเป็นไม๊เนี่ย
...................
เพื่อนพ้องที่รักจ๋า
หนีไปอยุ๋เมืองนอกเมืองนา
รีบกลับมาเถอะช้านรออยุ่
....................
ขอบคุณที่ทำให้โลกนี้กลับมาสวยงามอีกครั้ง
ขอบคุณที่เข้าเติมเต็มอีกส่วนที่ยังว่าง
ต่อจากนี้
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
จะไม่ทำให้เธอเสียใจ(ถ้าไม่จำเป็น)
มาแว้วววกลับมาตามคำเรียกร้อง(คิดไปเอง)
อยากจะร้องตะโกนบอกฟ้า
สอบเสร็จแล้วโว้ยย
ดีใจ โล่งใจประหนึ่งน้ำหนักลดฮวบไป10โล
แต่ยังมีอีกอย่างที่ยังค้างคา
งาน งาน งาน ของช้าน
ตอนแรกเหมือนจะดีสบายเหลือเกิน
แต่อาทิดนี้ช้านโดนคอมเม้นมา
ว่าไม่กระตือรือร้นง่า
ไม่มีลูกค้าจะให้กรูคุยกะสัตว์สี่ขาที่ไหนเล่า
ช่วงนี้พี่น้องผองเพื่อนต่างปั๊มเงินกันสุดฤทธิ์
ไม่ต้องทำเพื่อวันเกิดพุ่ขนาดนั้นก็ได้
ตื้นตันๆ(อิอิ)
ทำงานอาจมีเหนื่อย ท้อ เหงา เบื่อบ้าง
แต่สู้ๆนะจะเป็นกำลังใจให้
ไว้เสร็จงานเมือ่ไหร่เจอกัน หุหุ
ถึงเพื่อนๆและทุกคน
วันที่17เมษานี้กระต่ายน้อยจะครบ20ปีบริบูรณ์
อย่าลืมอวยพรให้เค้ากันด้วยน้าจะรอ
คริๆ ปายสอบกันเคยไม๊เวลาที่คิดไรไปเรื่อยเปื่อยคนเดียว
ดูเหมือนเรื่องมันเยอะแยะจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
กะว่ากลับไปนี่แหละจะอัพลงสเปซให้หมด
พอมาอยุ่หน้าเครื่องคอมเท่านั้นแหละ
มือมันก็สาละวนอยุ๋กะแป้นคีร์บอร์ด..แล้วเริ่มคิด..
ชั้นจะอัพอะไรหว่า
สุดท้ายก็จบลงที่คำเดิมคิดไรไม่ออก
เสมือนสมองนี้มีแต่ที่อยุ๋ของหนูชนิดหนึ่ง
.
.
ช่วงนี้อยุ๋ในระหว่างความเครียดเข้าครอบงำ
จะหันหน้าไปทางไหนก็เจอแต่หนังสือ หนังสือ หนังสือ
บังเอิญไม่ใช่หนอนหนังสือซะด้วย
เลยไม่คิดจะหยิบฉวยขึ้นมาอ่าน
ไอ้ที่อ่านเป็นก็คงจะมีแต่ซุบซิบดารานี่แหละ
ไม่ใช่ญาติโกโหติกากะเค้าซักนิดแต่สนใจเรื่องของชาวบ้านนักเชียว
อนิจจาของมนุษย์
.
.
บนโลกใบไหญ่นี้
เคยสงสัยกัยบ้างไม๊ว่า...
จะมีใครบ้างที่อยุ๋ๆก็ได้มาผูกพันกะเรา
รุอะไรไม๊
กว่าคนๆนึงจะเข้ามาทำความรู้จักแล้วก็คลิกกันได้เนี่ย
มันจะมีซักกี่คนกันเชียว
ที่ต้องมาร่วมทางเดินเดียวกัน
ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ต้องมานั่งรับฟังเรื่องราวซึ่งกันและกัน
ตลกดีเนอะ..ว่าไม๊
แต่การที่จะรักษาคนๆนั้นให้อยุ๋กะเรานานนี่สิ
เหมือนจะดูทำได้ยากยิ่งกว่า
แต่ยังไงก็ตามมีเพื่อนแท้คนเดียว
มันก้คงจะดีกว่ามีเพื่อนกิน10คนใช่ป่ะ
.
.
ถึงวันพรุ่งนี้เธอจะลืมคำพูดของเธอไม๊
เธอจะยังเป็นเหกมือนทุกๆวันรึเปล่า
อยากรุความเป็นไประหว่างเรา
.
.
เอ่อ..แล้วช่วงนี้ก็ขอพักไม่อัพซักระยะเนื่องจาก
ต้องขอลากิจไปสอบนิดนึง
เพื่อนอนาคตที่ดีของตัวเราเอง
โชคจีกันนะทุกๆคน จุ๊บๆ
Who Am I ใครคือฉันCome On...
ชื่อ:นางสาวศศิมา แม่บอกว่าแปลว่า พระจันทร์(สวยคร่า)
นามสกุล:สายทุ้ม อันนี้ใช้ตามพ่อแบบไม่มีเหตุผล
ชื่อเล่น:ชมพู่ รุจักกันทั่วบ้านทั่วเมืองไม่รุอีกเหมือนกันว่าทำไมชื่อนี้กรุรุแต่ว่าพ่อกะแม่เถียงกันตั้งนานเรื่องตั้งชื่อลูก
เกิด:17เมษายน2530 เค้าบอกว่าเกิดเดือนนี้มักจะขี้ร้อนแต่ทำไมกรูขี้หนาวอ่ะ(สงสัยจะหนาวใจเนอะ)
อายุ:19จะ20แล้ว อิอิดีใจลึกๆว่ะจะได้เข้าผับแบบเดินเชิดๆแล้วสิกรู หลังจากหลบๆซ่อนๆเข้าไปแบบกลัวชายในเครื่องแบบมาหลายครั้ง
สูง:170 ใครก็บอกว่าคนสูงดีออกแต่กรูค้านเต็มที่เพราะเดินกะใครก็ไม่ได้ มันดูโดดไงก็ไม่รุ
น้ำหนัก:นึกเหรอว่ากรูจะบอก มันก็ขึ้นๆลงๆตามราคาทองนั่นแหละ
บุคลิก:บรรยายไม่ได้รุแต่ว่าดี เง้อ..มะใช่ก็พูดมาก ปากดี มีโหงวเฮ้ง โอ้วววว..
ครอบครัว:มีแม่1คน มีน้องสาว1คน(สวยทั้งบ้านอ่ะนะ)
สีที่ชอบ:ชมพู(มันก็เหมาะกะสาวน่ารัก หวานๆอย่างชั้นนั่นแหละ คริๆ)
อาหารโปรด:อันที่จริงมันก็ยัดได้ทุกอย่างแหละ ไม่งั้นกรูจะเป็นงี้รึ
ชายในฝัน:หน้าตาดี มีรถขับ โทรสับถ่ายรูปได้ ก๊ากๆๆ
เพื่อนๆ:เปรียว เอ๋ เพ่ปั๊ม บ๋อม อาร์ต นิกกี้ และอีกหงายคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ
กิ๊ก:โอย..จะให้ไล่จริงๆเหรอมันเยอะน้า 555
เวลาว่าง:กรูก็นอน กิน ดูทีวี แล้วก็นอน กิน ดูทีวี
ถ้าฝนตกอยากให้ใครมากางร่มให้:ลีจุนกิ เรน ฟิล์ม อี๊ดโปงลาง
วิธีบอกรักที่ดีที่สุด:ไอ้สาดดดดกรูรักมึงจัง (บอกตรงๆเลยได้มะ)
ที่ๆอยากไปที่สุด:ที่ๆมีพวกเธออยุ๋ไง(ไม่ต้องงงเลยเธอนั่นแหละที่อ่านอยู่น่ะ)
ดีใจที่สุด:ถ้าน้ำหนักกรูเหลือ50
เสียใจที่สุด:กรูยังลดน้ำหนักไม่ได้ง่า
ตอนนี้:มีความสุขกับทุกๆวันที่เป็นอยู่มากๆ
อนาคต:กรูไม่รุหรอก(อาจจะผอมลงไง)
สิ่งที่อยากทำและต้องทำให้ได้:ทำให้ใครคนนึงสบายใจ ดีใจ ไม่ห่วง อย่าคิดลึกคนนั้นคือแม่ชั้นเองย่ะ
สุดท้าย:ชั้นรุว่าพวกเธอต้องงงว่ามาเขียนอะไร ก็มันไกล้วันเกิดกรูแล้ว(อีกตั้งเดือนกว่าอีบ้า)เด๋ซจะลืมเหมือนปีที่แล้วเลยเตือนความจำนิดนึงเค้าไม่อยากเป็นคนที่ถูกลืมนะตะเอง
วันจันทร์ฉันคอยอยู่
วันอังคารก็คอยดูดูดูว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มาเช้าสายก็ไม่มี
พฤหัสว่างเปล่า
ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์
ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมาสู่วันเก่าๆของเรา
วันที่ฉันเจอเธอ
วันที่ได้ไกล้กันวันที่เราจูงมือ
วันที่ฉันรักเธอ
วันที่ฉันพูดไปวันที่เธอรับฟัง
อีกนานไหม่ฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
มกราก็ยาวนาน
กุมภาก็เลือนลาง
มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรนพฤษภาก็ทุกข์ทน
มิถุนาว่างเปล่า
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
อีกนานไหม่ฉันก็ไม่รู้ววววววว...
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
เขาหย่ายยยALOHAA...เขาหย่ายย
เนื่องด้วยเมื่อ2-3วันที่ผ่านมา
กรูและเพื่อนพ้องร่วมอุดมการณ์อันสูงส่งไปขึ้นเขากัน
กลับมาความสนุกยังไม่ทันจะจางหาย
ต้องมาอัพโดยด่วนเพราะมันส์จริงๆ
.
.
เริ่มต้นวันเดินทางด้วยอารมณ์มึนเมาสุราเล็กน้อยถึงปานกลาง
แต่ร่างกายกำยำล้ำเลิศก็พาตัวกรูและเพื่อนๆ
บึ่งไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยพร้อมสโลแกนแก็ง
เรื่องของกู...ช่างหัวมึง(ใครคิดวะ)
กรูพึ่งรุว่าครอบครัวตัวเล็กเป็นอย่างนี้ก็เมื่อตอน..
เห็นครอบครัวเพื่อนเปรียว อิอิ
ชั้นอยากไปเป็นครอบครัวแกว่ะจะได้กินข้าวบ้านแกทุกวัน
เราขึ้นเขาไหญ่ด้วยรถปิกอัพเปิดประทุน
ซึ่งเหมาะกะหน้าตาไฮโซของพวกกรูเป็นอย่างยิ่ง
เราชี้นกชี้ไม้ข้างทางประหนึ่งบ้านนอกเข้ากรุง
ขอบอกว่าบ้านเปรียวสวยเหลือเกิน
คืนนั้นอันตัวกรูและที่เหลือก็กระดกเหล้าอย่างเมามัน
ด้วยเหล้าไฮโซชื่อไท้ไท..หงษ์ทอง
ได้อารมณ์สุดๆกับวงไพ่..
(เค้าเล่นกัน5บาทกรูเล่น2บาท)
.
.
วันที่สองหัวหน้าแก็งรุตัวว่าไม่เมา
แอบดอดไปซื้อเหล้าแต่เช้าตรู่เชียว..แหมยอมที่ไหนล่ะ
แต่คืนนี้เดะกรูพึ่งรุว่า..
คนบางคนเมาแล้วเป็นไปได้ขนาดนี้
(คุณก็รุว่าใคร คริคริ)
ใครเอาเหล้าให้เพื่อนกรูกินวะ
กินไปตอน2ทุ่มมันเมาตอนตี1 อืมมม
กรูพึ่งรุว่าการเมาค้างมันเป็นเช่นนี้
พร้อมกับอารมณ์รั่วๆของพี่คนนึง
พอหอมปากหอมคอกันปาย..และที่ลืมไม่ได้
ขอบคุงพ่อและแม่เพื่อนเปรียวกับอาหารอร่อย
พร้อมกับที่พักสวยๆที่จะจำไปอีกนานน
สรุปว่ากรูชมเค้าเพราะกรุกะไปอีก
อิอิ...
กระต่ายน้อยรายงาน..จบข่าวว
แฮปปี้ ปี้ปี้ปี้ วาเลนไทน์ย้อนหลังสุขสันต์วันวาเลนไทน์..ย้อนหลัง
ใครต่อใครคงมีความสุขกะวันนี้
หลังจากที่เฝ้ารอมานานแสนนาน
แต่ก็ต้องแป็กก
เพราะมีงานน...เข้ามา
แต่สุดท้ายกรูก็เลือกเงิน เงิน เงิน
เพราะมันคือชีวตของกรู555
.
.
กำของกรูบอกให้กรูไปโฟนเฉยๆไม่ต้องทำไร
กลายเป็นว่ากรูต้องทั้งโฟนทั้งขายหมูเห็ดเป็ดไก่
อะไรวะเนี่ย แมร่ง งงงง
เงินก็ไม่โอนให้กรู เศร้าแสรดดดดด
กลับมาถึงบ้านแทนที่จะได้พักผ่อน
แมร่งเป็นเพราะโลตัสแท้ๆ
ไม่ให้กรูเอาโทสับขึ้นไปด้วย
กรูเลยต้องเก็บไว้บ้านเป็ฯเรื่องจนได้
เมสเซสเข้ากรูอุตส่าดีใจเปิดอ่านแค่นั้นแหละ
เฉกเช่นฟ้าผ่าทีหลังอย่าลำบากส่งมาเล้ยยย
ทำเอาไม่เปงอันนอน(แต่กรูก็ยังกินได้นะ)
เหอๆๆวาเลนไทน์วิบัติสู้ดีกรูว่าปีหน้าไม่ต้องมีวันนี้หรอก
..
แต่ก็ผ่านฝ้นไปแล้ว
อาทิดหน้าใครที่นัดชั้น
ว่าจะไปเที่ยวด้วยกันกรุณาอย่าลืม
โปรดอ่านอีกครั้งอาทิดหน้าสัญญาจะไปเที่ยว
ต้องไปนะไม่งั้นนน
ช้านจางอนนนน
.
.
บะบาย
กระต่านน้อยน่ารัก The Timeถ้าคุณอยากรุว่าเวลา10ปีมีค่าแค่ไหน
ให้ถามคู่แต่งงานที่เพิ่งอย่าร้างกัน
ถ้าคุณอยากรุว่าเวลา4ปีมีค่าแค่ไหน
ให้ถามนักศึกษาที่เพิ่งรับปริญญา
ถ้าอยากรุว่าเวลา9เดือนมีค่าแค่ไหน
ให้ถามแม่ที่เพิ่งคลอดลูก
ถ้าอยากรุว่าเวลา1ชั่วโมงมีค่าแค่ไหน
ให้ถามคนรักที่รอพบกัน
ถ้าอยากรุว่าเวลา1นาทีมีค่าแค่ไหน
ให้ถามคนที่พลาดรถไฟรถประจำทางหรือเครื่องบิน
ถ้าอยากรุว่าเวลาเสี้ยววินาทีมีค่าแค่ไหน
ให้ถามคนที่รอดตายอย่างหวุดหวิด
ถ้าอยากรุว่ามิตรภาพมีค่าแค่ไหน
ให้ลองเสียเพื่อนซักคนนึง
เวลาไม่เคยรอใครเมื่อมันผ่านไปแล้ว
มันจะไม่กลับมา
จงใช้เวลาของคุณทุกขณะอย่างดีที่สุด
คุณจะรุค่าของเวลา
เมื่อคุณได้แบ่งปันเวลาพิเศษ
กับคนที่พิเศษที่สุดในชีวิตของคุณ
ไม่เคยต้องการอะไร
แค่ให้เรารุว่าทุกสิ่งที่หยิบยื่นให้
มันมาจากความจริงใจที่เธอต้องการมอบให้ฉันจริงๆ
เพื่อน
ใครว่าปีของชั้นกันเล่าเป็นไงกันมั่ง..บายดีไม๊ทุกๆคน
ปิดปีไหม่เฉลิมฉลองไปหลายวัน
เปิดเรียนมาความขี้เกียจเข้าเกาะกินร่างกายไปทุกรูขุมขน
ไปเรียนวันแรกด้วยความกระตือรือล้น..แม่งฟิต
ไปถึงห้องก็จังงังเค้าสอบไรกันวะ
กรูได้แต่ยืนหน้าเอ๋อกะเพื่อนเปรียวจนกระทั่งถามเค้า
อ๋อ..เค้าสอบซ่อมภาคหนึ่ง
เวรกำหุหุกรูหน้าแตกใส่ชุดนักศึกษามาเนียนกะเค้าเฉยเลย
และคืนก่อนนั้น
.
.
แม่และน้องนอนหลับไหลไปในยามราตรีอันเงียบสงัด
เหลือเพียงเสียงและแสงไฟจากทีวี
ใครคนหนึ่งยังไม่หลับและคนๆนั้น
คือช้านเอง
เปิดทีวีไว้เป็นเพื่อนแก้เหงากลบเกลื่อนความวังเวง
ไปอาบน้ำกลับมา
เห็นหน้าใครคนนึงคุ้นๆเหมือนคนรุจัก
ก๊ากๆๆๆกรุนึกแล้วเชียว
คือผมก็อยากบอกคุณแม่ว่าผมขอโทษ
ที่ปีที่แล้วทำอะไรไม่ได้ตามที่คุณแม่หวังไว้
อิอิ..กรูได้แต่นั่งหัวเราะอยุ๋คนเดียวเบาๆ
เพราะเด๋วแม่ตื่นมาแล้วหาว่ากรุบ้า
คนอาไรชั่งพูดจาได้ต่างจากตัวจริงเหลือเกิน
.
.
ใครที่บอกว่าปีนี้เปงปีพู่คิดผิดแล้ว
เค้าเกิดปีกระต่ายหรอก..จุ๊กกรู
ขอบคุงสำหรับกระเป๋าและขนมเน้อเพ่ชายติงต๊อง
ปีหมูทองงงว้าว..ววปีหมูทอง(รึป่าว)
.
.
.
เริ่มต้นปีด้วยระเบิดช่างอลังการจริงๆลงทุนนะปีนี้
ไม่ได้มาอัพนานเพราะร้านเน็ตใต้คอนโด
เปิด2วันปิด7วัน..ซะงั้น
กรูเลยได้แต่น้อ..นอ..ออ..นอน
จะเป็นหมูเหมือนชื่อปีอยู๋แล้วว
ปีไหม่อุตส่าไม่กลับบ้านนอก..กกเอ้ยต่างจังหวัด
นึกว่าจะหนุกกรูต้องมาหลบระเบิดที่มีอยุ๋ทั่วหัวระแหง
นึกว่าเป็นนางเอกละคร
โกโบริจ๋ามาปกป้องอังศุมาลินด้วย
.
.
เพื่อนเอ๋มานไปเปลี่ยนแว่นรับปีไหม่
กล้าจริงๆมันคิดได้กรอบสีแดงอันเบ้อเร่ออเห็นแต่ไกลเชียว
เพื่อนเปรียวก็ทำงานหนุกน่าดู
ช่วงนี้งานหดเลยต้องเกาะน้องสาวที่น่ารักกินไปพลางๆ
.
.
ไม่สัญญานะว่ารักได้นานแค่ไหน
แต่บอกได้แค่ว่าจากนี้จะทำทุกวันให้ดีที่สุด
ไม่ได้เพื่อเธอแต่เพื่อนเรา2คน
ซาหวัดดีปีไหม่Happy Anniversary 2007
มีความสุขสมหวังกันถ้วนหน้านะทุกๆคน
หลังจากไปทำบุญชมรมมา
แอบหวังไว้เล็กๆว่ากุศลบุญนั้นจะมาทำให้กรูผอมลง
(อันที่จริงขึ้นอยู่กะตัวกรูเองต่างหาก)
จับของขวัญได้ตุ๊กตาแร..ดมา
เค้าล็อคไว้ให้กรูแน่ๆเลยแต่ขอบอกว่านิ่มมากก
ทำงานมาก็ได้เวลาพักผ่อน55
วันเกิดเธอแล้วไม่รุจะให้อาไร
อยากทำให้เธอประทับใจทำไมนะทำไม
ไม่บอกเธอไปเลยว่าชอบเธอ
ที่คุยกันทุกวันมันเพื่ออะไรมีลางสังหร
ว่าเธอต้องมีแฟนอยู่แล้ว
ถ้าวันนึงเราคบกะใครไปเธอจะรู้สึกอะไรไม๊
ทั้งที่ปากบอกว่าไม่คิดอะไร
แต่ทำไมหัวใจต้องหวั่นไหวทุกครั้งที่เราเจอกัน
.........................
ความสับสนเกิดขึ้นในใจอยุ่บ่อยครั้ง
ใจนึงอยากอยู่คนเดียว ใจนึงอยากมีใคร
แต่อันที่จริงมันไม่รุต่างหากว่าจะคบใคร
กรูยังโหยหาอิสระที่จะอยุ่กะเพื่อนๆ
เห็นปัญหาแต่ละคนแล้วปวดเศียรเวียนเกล้า
ถ้ารับกรูได้ที่กรูเป็นงี้ก็เป็นอันว่าโอเค
..คนเราต่างไม่อยากนับหนึ่งหลายครั้ง..
ถ้ามันต้องผิดหวังซ้ำๆอยุ่คนเดียวดีกว่า ว่าไม๊
เพื่อนๆจ๋าปีนี้ไม่ได้กลับไปวันเขียวแสดเลย
คิดถึงทุกๆคนจังอยากไปกินเที่ยวเปรี้ยวซ่าจังแต่ว่าข้าน้อยนั้นไม่ว่าง
ไว้หลังปีไหม่ละกันนะคงเจอกัน
ความสุขของการได้รักใคร..ซักคนในขณะที่เราคิดถึงคนๆ นึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า... ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ...
ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
อยากให้เค้านั้นเป็นเธอหวาดดีพี่น้อง
มะวานไปทำงานมาที่ศูนย์สิริกิต
ไกลโคตรๆแต่ก็ช่วยให้วันเหงาๆผ่านไปได้อีกวัน
แต่ก็เบื่อเหลือเกินสบายจัด
กรูนึกว่างานร้างซะอีก
กินกะนั่งหลับจนบูทปิด
แต่ตอนเย็นแฟนเพื่อนที่ทำด้วยดันมาหา
นั่งหยอกล้อกันจนกรุทำไรไม่ถูก
ได้แต่นั่งแคะขี้เล็บกะเดินเข้าออกห้องน้ำเป็นว่าเล่น
(อันที่จริงกรูเขินแทนเค้าอ่ะ)
เมื่อไหร่กรูจะเจอตัวจริงกะเค้าบ้างหว่า
................................
ชั้นเฝ้าเก็บรายละเอียดที่เกี่ยวกับตัวเธอ
โดยที่ไม่รุว่าเธอจะสนใจมันบ้างรึป่าว
ชั้นชอบเสียงหัวเราะของเธอ
ชอบแอบมองเวลาเธอเผลอ
เธอชอบโทรมาปลุกชั้นตอนเช้าก่อนที่จะทำงาน
เธอชอบอยู๋บ้านดูหนังกะเล่นเกมส์คนเดียว
เธอไม่ชอบกินอาหารที่เป็นเส้นๆ
เธอชอบฟังเพลงร๊อกกะเพลงเพื่อชีวิต
เธอชอบเล่นกีตาร์ร้องเพลงให้ฟังทางโทรศัพท์
เธอชอบเล่นมุขฝืดๆที่ทำให้เราหัวเราะได้
เธอไม่ชอบให้เราเล่นอินเตอร์เน็ต
เธอชอบถามว่าทำไมชอบใช้กระเป๋าใบไหญ่
ทุกอย่างเกี่ยวกะตัวเธอชั้นจำได้เกือบหมด
ทั้งที่เราพึ่งรุจักกันแค่2เดือน
แต่เวลาอยู่กับเธอแม้จะไม่นานแต่ก็มีความสุข
ชั้นไม่รู้ว่าเธอสนใจชั้นมากแค่ไหน
แต่อยากบอกว่าดีใจที่ได้รุจักกัน
หวังอยากให้เธอเป็นคนๆนั้น
จะแอบมองเธอไปอย่างนี้จนกว่าเธอจะมองเห็น
จนกว่าฟ้าจะมีเวลาเคยไหมเวลาโหยหาความรักมันกลับยิ่งดูห่างจากมันมากขึ้นๆ
แต่พอเวลาอยากจะหยุดอยุ๋คนเดียว
มันกลับวิ่งมาชนกันเอาดื้อๆ..แล้วจะเอายังไงดีล่ะ
ก็ตอนนี้ไม่อยากจะอยุ๋คนเดียวแล้ว(เพื่อนๆกรูชิ่งมีแฟน)
กำลังโดนทอดทิ้งทั้งที่ไม่ได้ทำไรผิด
ทำไมมันช่างเหงาอะไรอย่างนี้
เธออ่ะ..เธอนั่นแหละจะเอาไงกะเค้าอ่ะ
รุสึกยังไงรีบๆบอกมาได้ป่ะ
รอไม่ไหวแล้วนะคุยๆกันมาทุกวันเนี่ย
ไม่รุสึกไรเลยรึไง(รึกรูคิดไปเองอ่ะเพ่น้อง)
อีกคนห่างหายไปนานกว่า2เดือน
อยุ๋ดีๆดันโทรมาอ้าวกรูตัดใจได้แล้ว
อย่ามาทำให้เขวเดะ
ไม่อยากได้ชื่อว่าเจ้าชู้นะเฟ้ย
เกิดอาการเบื่อๆๆๆตัวเองอย่างรุนแรง
ทำอย่างไรก็ไม่หายอยากกินยาทำใจ
แต่มีทางเดียวหาหนุ่มๆมาเยียวยา
เหอๆๆพูดแล้วน้ำลายไหล
แต่ยังไงก็ยังไม่พี่ๆเพื่อนที่น่ารักอยุ่
สรุปกรุก็อยุ๋คนเดียวต่อไป
พร้อมจะบอกเค้ามะไหร่ค่อยเตรียมใจ
แต่ก็จะรอจนกว่าฟ้าจะให่เรารักกัน
มาอัฟไรบ้าๆคิดไม่ออกแต่กรุอยากอัฟ
อัพ..แอน..ดาวน์
ง่า มันส์ๆๆๆๆมะวานไปเที่ยวกะเพื่อนเก่ามา..
ตอนแรกนัดเจอกะมันที่เดอะมอลล์ราม
เพื่อนกรูก็ช่างซื่อ(บื้อ)เหลือเกิน
หากันตั้งนานสุดท้ายรุอีกทีมันอยุ๋เดอะมอลบางกะปิ
กรุว่าแล้วเชียวถ้ามันไม่บอกว่ามีโลตัสอยุ๋ข้างๆคงหากันทั้งคืน
ตอนแรกกะแค่จะเจอกันกินข้าวแล้วก็กลับบ้าน
มันดันบอกเครียดอยากเที่ยว
อ้าวไปก็ได้แต่เลี้ยงช้านนะ55
นึกว่าจะไปแถวนี้มันชวนไปกินกะเพื่อนที่ทำมะสาด
ดีๆๆผู้ชายที่นั่นหล่อแต่แล้ว..
คนที่นี่เข้าผับกันเร็วจัง2ทุ่มร้านเต็มแล้ว
กลัวไม่เมารึไงฟระ
ด้วยความที่เปงคนต่างถิ่นเข้าไปเลยเหมือนแกะหลงฝูง
แต่อาศัยความหน้าตาดีแอบเนียน555+
เด็กทำมะสาดก็แรงเหมือนกันแฮะดูดีๆนึกว่าโคโยตี้
เต้นเก่งกันเหลือเกินหน้าตาบางคนดูเด๊กเรียน
ใส่แว่นจัดฟันเอ๋อๆหน่อย
มันยกเพียวเอาๆนึกว่าน้ำเปล่าไงฟระ
ผู้ชายหล่อๆเซอร์ๆอื้อเลยแต่เปงเกย์ไปซะ80เปอร์เซน
เกิดมาไมเนี่ยเสียชาติชายชะมัด
เพื่อนอสินี่ก็กวนทีนตั้งแต่ยังไม่เข้าร้าน
แต่ให้อภัยเพราะมันน่ารัก เหอๆ
(อย่าเข้ามาเกาะแกะกรูได้ไม๊กรูหวั่นไหว)
ว่าไปก็หนุกดีเต้นกันมันส์โคตรแต่แม่งเปงร้านพัดลม
ร้อนมากกกกกเอาวะกรุใจรัก
งานเลี้ยงมีเลิกราออกจากร้านไม่รุกรูรุจักใครมั่ง
เต็มเลยแต่ตอนนี้จามไม่ได้ซักคนรุแต่ว่ามันชวนไปอีก
จำได้แต่ว่าพี่ผู้หญิงคนนึงป้อนก๋วยเตี๋ยวแต่แกเมามาก
วันหลังไปอีกนะจะชวนเพื่อนๆที่นี่ไปด้วย
แต่มันก็เกิดเรื่องจนได้อะไรอ่ะเหรอ..ไปเดากันเอาเอง
ท่านปั๊มและเพื่อนเปรียวว่างตรงกันเมื่อไหร่มาร้อนกันหน่อย
ข้าน้อยมีเรื่องจะระบายมากมาย
มานอึดอัดเหลือเกิน
ต่อจากเรื่องที่แล้วเย้วๆเพ่น้องคร้าบ
ปายสิงห์บุรีมาจะบอกว่าโคตรหนุกเลย
ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้ไปซะละ
แต่ตัดสินใจกะทันหันภายใน2นาที
ไปถึงราม6โมงเย็นแต่รถออก3ทุ่มก่าๆ
ไปถึงก็เที่ยงคืนมานั่งทำเกมส์กะซ้อมสันกันต่อ
ได้นอนตอนตีสามแต่มันส์สุดๆ
เพราะได้อยุ๋กะเพื่อนๆพี่ๆและน้อง49
วันที่สองก็ไปให้ความบันเทิงกะเด็กๆ
อิอิ..เปงนางงามไปหนึ่งวัน
ยึดสโลแกน"รักเด็กค่ะ"
แต่พอตกเย็นดันมีเรื่องให้เครียด
กลุ้มว่ะทำไมพี่น้องสายเลือดเดียวกันแท้ๆ
กลับไปเชื่อคนนอกมากกว่า
มีความรุสึกว่าตัวเองเหมือนส่วนเกิน
ในชีวิตเค้าสองคนต่อไปจะไม่ยุ่งด้วยแล้ว
ต่อไปนี้ขอทำไรเพื่อตัวเองบ้าง
ไปสิงห์มีคนดูดวงให้บอกว่าคนที่คุยอยู่ตอนนี้
เปงคนดีขอให้จริงทีเถอะ
จะได้มีใครเข้ามาเติมเต็มชิวิตซักที
แต่ยังไม่รุเลยว่าเค้าจะรุสึกเหมือนกันรึป่าว
แค่เพียงเธอยอมเอ่ยปากว่าคิดยังไง
จะยอมหยุดทุกๆอย่างไว้ที่ตรงนี้
ต่อจากเรื่องที่แล้วนะคร้า
บุคคลที่ลืมเอ่ยถึง
น้องเบย์..น้องชายที่ทำให้นึกถึงมุขฝืดๆ
ที่แม้ไม่ขำเธอก็ยังเล่นต่อไปจนกระทั่ง
ได้รับสมยานามว่า..ควายน้อยๆ
มีน้องอย่างแกนี่ก็ดีไปอย่างอยุ๋ด้วยแล้วสบายใจดีว่ะ
เพ่เอ็กซ์..เค้าเรียกว่าเป็นต่อ
อันที่จริงไม่เหงเหมือนเลยแต่ก็ดีจายมีพี่อย่างนี้
มันแปลกๆไม่เหมือนใครดี
และขอแก้ข่าวว่านี้ไม่ใช่จดหมายลาใดๆทั้งสิ้น
แค่อยากบอกเพราะถ้าพูดจากปากไป
กรูเขิลล
อย่างน้อยๆก็ให้ทุกๆคนได้รับรุว่ายังมีคนๆนึง
ที่พร้อมจะจริงใจก็คนที่อยู่เคียงข้างเราตลอดเวลา
ไงล่ะ..ซึ้งอ่ะดิ
แต่ยังไงช้านก็ยังน่ารักอยุ๋เสมอ555+
มีไรมาบอกในที่สุดงานๆๆๆๆของช้านก็จบลง
แต่เพื่อนๆพี่ไปสิงห์บุรีกานหมดเง้อ..เหงาจัง
เที่ยวให้สนุกนะทุกๆคน
ช่วงนี้ช่างมีแต่เรื่องอาไรๆที่ทำให้งงๆปวดเฮดอ่ะ
แต่ไม่ว่ายังไงช้านก็คิดถึงเพื่อนๆพี่ทั้งหลาย
ไม่เจอกันมานานแล้วอยากไปจับเข่าเมาท์
เลยมีไรอยากฝากไว้
ให้บุคคลที่มีรายชื่อต่อไปนี้ได้รับรุ
เพื่อนเปรียว..ลูกของแม่ช้านอีกคนเปงคนที่แอลกอฮอล์
ถึงเส้นเลือดแล้วน่ารักเหลือหลายอยากบอกว่า
ดีใจที่ได้เปงเพื่อนแกเฮอะๆดั่งฟ้าให้เรามาเจอ
ขอบคุงที่คอยไปร้อนด้วยกันและมิตรภาพ
อันงดงามเสมอมารักแกว่ะ
เพื่อนเอ๋..เพื่อนร่วมแก็งเดอะตัวเล็ก
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดกับพวกเราไม่ใช่ความฝัน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราคือเพื่อนกันเว้ย
เพ่ปั๊ม..ผู้ชายตัวเล็กๆตะแง่วๆ
พี่ชายที่น่ารักและปาทานที่น้องๆมะรุมมะตุ้มรุมรัก
ขอบคุงที่มาเปงคนที่ให้ความอบอุ่น
มาสร้างรอยยิ้มและกำลังใจให้เกิดทุกครั้งที่มีปัญหา
ขอบคุงที่บางครั้งมารับฟังเรื่องไม่เปงเรื่อง
และคอยปลอบโยนสอนให้คนๆนึง
ได้รุจักกับคำว่า..ซึ่งกันและกัน..
อยากบอกว่าวันนี้ดีใจที่สุด
เพ่เจี๊ยบ..ขอบคุงที่
คอยสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนอื่นๆอยุ่ตลอดเวลา
แต่อย่าลืมสร้างความสุขให้ตัวเองนะ
เพ่วอ เพ่หมุย เพ่หมอน เพ่ยุ้ย..พี่ๆสาวๆ
ที่น่ารักที่ร่วมก๊วนเที่ยว
มิตรภาพของเราจะยังงดงามอยุ๋ในใจ
เธอกับฉันไม่มีเปลี่ยนไป
แม้วันนี้จะล้ม จะเหนื่อย จะท้อเพียงใด
แต่วันนี้ใครก็ได้
ไปร้อนกับชั้นได้ป่าวเหอๆๆ
ไปเล่นสันที่สิงห์อ่ะเอาความสุขกลับมาฝากด้วยนะ
คิดถึงจังเลยชาวเอ็มซี
ความรักของเรา..หรือใครหากคนเราคือหนังสือและชิวิตคือบทละคร
เราคงหยิบหัวใจมาอ่านก่อน
..ทุกตอนคงเข้าใจไม่ยากนัก..
แต่ในความเป็นจริง
ยากยิ่งจะทำความรู้จัก
ใช้แต่หัวใจคนที่รักเพราะบางครั้ง
ช่างยากนัก..ที่จะทำความรู้จัก
แม้ใจเราเอง
ความรักเป็นสิ่งมีค่าที่ทุกคนค้นหา
เพื่อสร้างสรรค์
ความรักคือความผูกพัน
ที่จะเรียงร้อยความฝันของคนสองคน
ความรักคือความบริสุทธิ์
ดุจน้ำค้างกลางสายฝนไม่มีสิ่งใดปน
นอกจากคนสองคนกับหัวใจ
ความรักคือความรัก
ไม่อาจจำกัดนิยามได้
และความรักคืออะไรอีกมากมาย
ที่ทุกคนสัมผัสได้..แต่ต่างมุมมอง
ความรักไม่ใช่อะไรที่งดงามทั้งหมด
แม้จะสวยสดตอนเริ่มต้น
บทลงท้ายก็เหมือนๆกันแทบทุกคน
เป็นความสุขล้นที่แลกกับความทุกข์ทน
ในหัวใจ
โหหหหหซึ้งก็เป็นแฮะเราเนี่ยยยยย..คริๆ
อ่านดูแล้วน่ารักดี
ยังคงห่วงใยยังจำได้ไหมใครซักคนหนึ่ง
ที่เคยบอกรักยังจำได้ไหม
ถึงจะไม่รุเลยว่าเมื่อไหร่ยังคงตั้งใจรอเธอเสมอ
ตั้งแต่วันนั้นที่สองเราจากกัน
(ผ่านไปทุกวัน)
ก็มีแต่เธอในใจ
แค่อยากให้เธอรู้..ไม่ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ใด
รักที่ฝากไว้
อยุ๋ในใจของฉันทุกเวลา
อยากให้เธอรุว่ายังคงคิดถึงเธอเรื่อยมา
หวังว่าซักวัน(คงมีซักวัน)
เธอจะกลับมาเหมือนเดิม
หากแม้ว่ารักที่ฝากไป
อาจทำให้ใจเธอเปลี่ยนไป
ไม่ว่าเธอรักใครก็ตาม
..................................
เพื่อง6/4ร้อยเอ็ดวิทยาลัยที่รัก
นานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกันเลยคิดถึงกันมั่งป่าว
ไม่รุเลยว่าเพื่อนบางคนไปเรียนที่ไหนกันบ้าง
หวังว่างานวันเขียวแสดคงได้เจอกันนะ
แต่ความจริงอยุ๋ที่นี่ก็ไม่เคยเหงา
เพราะเพื่อนๆที่นี่ทุกคนน่ารักมากๆๆ
รวมทั้งพี่ที่กินอยุ๋ด้วยกันบ่อย
แต่ก่ยังอยากเจอเพื่อนเก่า
บ๋อม อาร์ต จ้าว นิกกี้ เก่ง เพียว ป้านุ่ม โนต
พวกแกไปอยุ่ที่หนายกานโทรติดต่อกันมั่งเดะ
คิดถึงเฟ้ย... วันวาน..หลังจากวันลอยกระทงแต่ช้านไม่ได้ลอย
ว่าแล้วทำไมเพื่อนเก้เรียกไปแต่หัววัน
เห็นช้านเป็นแม่บ้านรึไง
หลังจากนั้นเพื่อนๆพี่ๆในชมรมก็ตามมา
เหอๆๆหนุกมากๆว่ากินกันนิดหน่อย
ทำไปได้ตั้งหลายกรมกินรึเททิ้งฟระ
แต่ก็ดีนะได้รุจักเพื่อนมากๆขึ้นอิอิ
แต่หลังจากวันนั้นช้านก็ไม่สบายง่า..แม่ยังสมน้ำหน้าอีก
บอกว่าช่วยไม่ได้อยากไปเอง อ้าว..
ไม่ห่วงลูกสาวเอาซะเล้ยแม่ชั้น
วันนี้คงจะเป็นอีกวันที่จดจำไปอีกนานแสนนาน
แต่ที่ไม่คุ้มกันเลยนี่ช้านต้องนอนซมอยุ๋บ้านอีกหลายวัน
รับมะได้แต่ไม่สบายทำไมไม่ผอมลงหว่า
อิอิ
วันเกิดเพ่กบไปดีมะเนี่ยยอยากไปอยุ๋หรอก
แต่ก็ขี้เกียจเฮ้อ..
สุขสันต์วันเกิดนะพี่ คริๆๆมะมีของขวัญเน้อ
ลอยๆๆๆกระทงนี่ก็เป็นอีกวันที่ไม่รุจะทำไร
มะวานเข้ารามมาตอนแรกว่าจะไม่ไปไหนละ
เพื่อนตัวดีทั้งหลายโทรมาปลุกแต่เช้าเลย
ช้านก็เบลออ่ะดิทีนี้เออไปก็ได้แต่ขอทำสวยก่อนนะ
เพื่อนเอ๋ก็งงเพราะเพื่อนเปรมโทรไปปลุกเช่นกัน
คุยโทรสับอยุ่ดันบอกมันหาโทรสับ
เอากะมันจริงๆหุหุ
แต่กว่าจะได้ออกจากบ้านก็เกือบบ่าย
ที่ซวยกว่านั้นที่คอนโดลิฟท์เสีย
โอยย..อยากจะบ้าห้องอยุ่ชั้นเก้าชั้นต้องเดินใช่มะ
เกือบตกบันไดตายเซ็งโคตร
แม่นะแม่บอกอากาศดีอยุ่สูงๆไงล่ะสะใจมากๆ
เหนื่อยไปตามๆกันตอนลงไม่เท่าไหร่
ตอนขึ้นนี่ดิลมแทบจับ
วันนี้เลยป่วยไปหนึ่งวันสงสัยเป็นเพราะขึ้นบันไดแน่ๆ
พรุ่งนี้ก็วันลอยกระทงแล้วน่าเบื่อจัง
ช้านมีอดีตกะวันนี้เฟ้ยยยย
เค้าไปลอยกะแฟนเราลอยกะแฟนได้ปีเดียวเลิกกันเลย
จะไม่ทำอีกแล้วววสงสัยมันจะหลงทาง
หลงไปแล้วววกลับไม่ถูกเลยเห็นมะ
เลยต้องอยุ๋คนเดียวมาจนถึงวันนี้..ง่า
แต่ไม่เปงไรยังมีองค์ชายยูลอยุ่ทั้งคน..น้านบ้าไม๊ล่ะ
ว่าแล้วก็หุหุไปลอยกระทงกัน ไปมะไปมะอิอิ
หนาว เหงา หวง เหม่อก๊ากๆๆๆ.....ดีใจเจงๆ
สอบเสร็จแล้วหลังจากที่ยืดเยื้อมาเป็นเดือนๆ
เอาล่ะเพ่น้องใครจะชวนไปไหนทีนี้ไปหมด
เหงาเหลือเกินตอนนี้
อยุ่บ้านก็ไม่รุจะทำไรดูทีวีจนหน้าบานเหมือนจอทีวีละ
ใครจะอนุเคราะมาพาไปเที่ยว
จะขอบพระคุงเปงอย่างสูง..เง้ออแถมตังให้ด้วยเน้อ
พักนี้กินๆนอนๆ
เป็ฯแบบนี้ต่อไปอนาคตนางงามช้างแน่ๆเลยชั้น
เพื่อนๆก็หายหมดเลยแม่ก็ไม่เหลียวแล
ทำไมดูช่างรันทดเช่นนี้
เล่นคนเดียวยังกะคนบ้าแนะ
แต่ความจริงก็โล่งไปอีกเทอมจะเก็บได้กี่หน่วยหนอเทอมนี้
ช่วยเปงกำลังให้ด้วยกับการเก็ฐหน่วยกิต
อีกปีกว่าจะจบไม๊เนี่ย
สู้ต่อไปไอ้แมวเหมียวสีชมพู555+
คิดถึงเรามั้งไม๊ไม่ว่าเธอคิดถึงกันรึปล่าว
ก็จะขอคิดถึงเธอเรื่อยไป
อยู่คนเดียวเหงาจนจับหัวใจ
แต่ไม่เคยให้ใครแทนที่เธอ
มันจะนานเพียงไหนแม้เธอไม่รักกัน
ฉันก็ยังคงรักเธอ
ก่อนจะหลับตานอนฉันยังคงมองภาพเธอ
มีเธออยุ๋ในความฝัน
ภาพเธอยังวางที่เก่า..ยังฟังเพลงเก่า
ไม่เคยเปลี่ยนไปซักครั้ง
.................
เรื่องมันผ่านไปเกือบ3ปีแล้ว
แต่ทำไมทุกๆอย่างมันเหมือนกับยังอยุ๋ตรงหน้า
เคยมีคนบอกว่าอย่าเก็บเอาอดีตมาใส่ใจ
โดยเฉพาะเรื่องที่เคยเจ็บช้ำ
แต่อดีตนั่นแหละเป็นสิ่งที่สอนเราได้อย่างดีเลย
ความทรงจำเก่าๆยากที่จะลืม
ไม่อยากจำหรอกนะแต่มันคิดถึงนี่นา |
|
|||||||
|
|
